bitter??
this bitterness i felt inside
makes my heart cries like a child.
it gave me a serious disease,
which known to be as
“to hate every THING i sees.”
Just another Friendster Blogs weblog
this bitterness i felt inside
makes my heart cries like a child.
it gave me a serious disease,
which known to be as
“to hate every THING i sees.”
i wanted some space
where my heart could be place,
a place somewhere in the dark,
where my pains could be all hide,
and somewhat i wished
be gone and executed.
Hey Mr. Stranger
why don’t you introduce yourself,
so that i could know you
and be one of my friend.
Tell me your name,
so i could tell mine
and start a conversation
that will lead us into the stars.
Hey Mr. Stranger
tell me who you are,
i want to know you
in just NO reason why.
Oh! what is happening to me?
why i’m acting like this?
what have you done to me?
do i love you now?
Hey Mr. Stranger
is it the reason why
i want to know you more,
cause i love you so,
and somewhat i wish
that you could be mine.
i don’t want to be lonely,
but i want to be alone.
in such a reason of
that i don’t know.
my mind keep telling me
that i have to be alone,
because of those people
that stops me from moving on.
i don’t want to be lonely,
but i want to be alone.
in such a reason of
that now i know.
my mind keep telling me
that i have to be alone
because of those people
that stops me from going on.
someone told me
that i need to be balance,
by means of love.
The problem is
how can i do that
if i dont know what is love,
and what is love for.
I’m a poet
of loneliness and sadness,
maybe that’s why i don’t know
what is love for.
Would you help me
to find out,
what is love?
Or would you be with me,
with my loneliness,
and not for love?..
-LOVE, LOVE, LOVE,
IT IS SO CONFUSING.
WHY DO WE NEED LOVE
IF THERE’S AN ENDING,
AN ENDING WITH YOU,
AN ENDING WITH ME,
AN ENDING WITH EVERYONE,
AN ENDING WITH EVERYTHING?…..
sunako_kuno
megz
Sa aking kapaligira’y
masasabing hirap na,
lugmok sa kadilimang
‘di alam kung kakayanin pa.
Nakakulong sa kawalan,
kawalan ng anu pa man.
‘di alam kung makakatakas
sa ganitong kinalagkan.
Napagpasyahan kong kumawala
sa kadilimang kinalagkan,
kaya naman ako’y tumakbo,
tumakbo upang makatakas lang.
Tumakbo ako ng tumakbo
hanggang paa’y mahapo,
ngunit pinilit kong ito’y ilakad,
kahit na sapilitan na lamang.
Nawalan ako ng pag-asa,
pati na ang aking mga paa.
Anu nga ba ang mimithiin,
kung kadiliman pa din ang nakikita?
Sa aking paglakad,
nakadama ng bigat,
‘di lamang sa kalooban,
sa isip at paa man.
Tumingin ako sa ibaba
kung saan paa’y nakalagak,
nagulantang ako sa nakita,
paa’y nakaposas, nakakadena.
Habang naglalakad at hirap na hirap,
‘di namalayang mata’y napaiyak.
Sa pagtulo ng luha, ako’y napahimlay,
napaisip ng anu pa man gaya ng
wakasan ang aking buhay.
‘di inakalang mararanasan
ang kakaibang kapaitan.
Napakasakit isiping,
sa ganito magwawakas ang aking buhay.
Oh, kay sakit ng aking nadarama,
ito kaya’y makakayanan pa?
Oh, kay sakit ng aking nadarama,
marapat na nga bang sumuko na?
sunako_kuno
megz
kawalang kwenta ang maging isang ordinaryong nilalang,
nilalang na gaya ng isang tao.
Hinahangad ko noon pa ma’y magkamit ng kapangyarihan,
kapangyarihang hindi nakakamit ng sino man,
kapangyarihang imposibleng makamit,
ngunit pilit kong sinusungkit upang aking mahangad.
Ninanais-nais kong makalipad sa malawak na himpapawid,
gaya ng isang ibong malaya.
Gamit ang aking malalagong mga pakpak
na nangingislap sa kaliwanagan,
at wari ba’y isang kidlat sa kalangitan,
na kay sarap pagmasdan at matanaw.
Masarap isiping ito’y mangyayari,
ngunit ang katotohana’y hindi maitatago’t masisisi,
na sa panaginip lamang ito maaaring mangyari.
Napakasakit tanggapin na ang aking ninanais
ay isang pangarap lamang at hindi makakamit,
Nakakalungkot isipin ngunit ito ang katotohanang
dapat kong masilayan.
- MASAMA BANG MAGING MAHINA,
MABUTI BANG MAGING MALAKAS,
MERON NGA BANG PAGKAKAPANTAY-PANTAY
O ITO’Y SADYANG KALOKOHAN LAMANG…..
sunako _ kuno
megz