Jul 03

this bitterness i felt inside

makes my heart cries like a child.

it gave me a serious disease,

which known to be as

“to hate every THING i sees.”

Jun 28

i wanted some space

where my heart could be place,

a place somewhere in the dark,

where my pains could be all hide,

and somewhat i wished

be gone and executed.

Jan 27

Hey Mr. Stranger
why don’t you introduce yourself,
so that i could know you
and be one of my friend.

Tell me your name,
so i could tell mine
and start a conversation
that will lead us into the stars.

Hey Mr. Stranger
tell me who you are,
i want to know you
in just NO reason why.

Oh! what is happening to me?
why i’m acting like this?
what have you done to me?
do i love you now?

Hey Mr. Stranger
is it the reason why
i want to know you more,
cause i love you so,
and somewhat i wish
that you could be mine.

Jan 27

i don’t want  to be lonely,
but i want to be alone.
in such a reason of
that i don’t know.

my mind keep telling me
that i have to be alone,
because of those people
that stops me from moving on.

i don’t want to be lonely,
but i want to be alone.
in such a reason of
that now i know.

my mind keep telling me
that i have to be alone
because of those people
that stops me from going on.

Jan 27

someone told me

that i need to be balance,

by means of love.

The problem is

how can i do that

if i dont know what is love,

and what is love for.

 

I’m a poet

of loneliness and sadness,

maybe that’s why i don’t know

what is love for.

Would you help me

to find out,

what is love?

Or would you be with me,

with my loneliness,

and not for love?..

 

-LOVE, LOVE, LOVE,

IT IS SO CONFUSING.

WHY DO WE NEED LOVE

IF THERE’S AN ENDING,

AN ENDING WITH YOU,

AN ENDING WITH ME,

AN ENDING WITH EVERYONE,

AN ENDING WITH EVERYTHING?…..

 

sunako_kuno

megz

Jan 27

Sa aking kapaligira’y

masasabing hirap na,

lugmok sa kadilimang

‘di alam kung kakayanin pa.

 

Nakakulong sa kawalan,

kawalan ng anu pa man.

‘di alam kung makakatakas

sa ganitong kinalagkan.

 

Napagpasyahan kong kumawala

sa kadilimang kinalagkan,

kaya naman ako’y tumakbo,

tumakbo upang makatakas lang.

 

Tumakbo ako ng tumakbo

hanggang paa’y mahapo,

ngunit pinilit kong ito’y ilakad,

kahit na sapilitan na lamang.

 

Nawalan ako ng pag-asa,

pati na ang aking mga paa.

Anu nga ba ang mimithiin,

kung kadiliman pa din ang nakikita?

 

Sa aking paglakad,

nakadama ng bigat,

‘di lamang sa kalooban,

sa isip at paa man.

 

Tumingin ako sa ibaba

kung saan paa’y nakalagak,

nagulantang ako sa nakita,

paa’y nakaposas, nakakadena.

 

Habang naglalakad at hirap na hirap,

‘di namalayang mata’y napaiyak.

Sa pagtulo ng luha, ako’y napahimlay,

napaisip ng anu pa man gaya ng

wakasan ang aking buhay.

 

‘di inakalang mararanasan

ang kakaibang kapaitan.

Napakasakit isiping,

sa ganito magwawakas ang aking buhay.

 

Oh, kay sakit ng aking nadarama,

ito kaya’y makakayanan pa?

Oh, kay sakit ng aking nadarama,

marapat na nga bang sumuko na?

 

 

 

sunako_kuno

megz      

Jan 27

kawalang kwenta ang maging isang ordinaryong nilalang,

nilalang na gaya ng isang tao.

Hinahangad ko noon pa ma’y magkamit ng kapangyarihan,

kapangyarihang hindi nakakamit ng sino man,

kapangyarihang imposibleng makamit,

ngunit pilit kong sinusungkit upang aking mahangad.

 

Ninanais-nais kong makalipad sa malawak na himpapawid,

gaya ng isang ibong malaya.

Gamit ang aking malalagong mga pakpak

na nangingislap sa kaliwanagan,

at wari ba’y isang kidlat sa kalangitan,

na kay sarap pagmasdan at matanaw.

 

Masarap isiping ito’y mangyayari,

ngunit ang katotohana’y hindi maitatago’t masisisi,

na sa panaginip lamang ito maaaring mangyari.

Napakasakit tanggapin na ang aking ninanais

ay isang pangarap lamang at hindi makakamit,

Nakakalungkot isipin ngunit ito ang katotohanang

dapat kong masilayan.

 

- MASAMA BANG MAGING MAHINA,

MABUTI BANG MAGING MALAKAS,

MERON NGA BANG PAGKAKAPANTAY-PANTAY

O ITO’Y SADYANG KALOKOHAN LAMANG….. 

 

sunako _ kuno

megz